Half augustus 2025, twee weken voordat we naar Griekenland zouden gaan, verkeerde ik in grote twijfel. Zou de nieuwe geplande therapie wél gaan werken. Mijn tumormarker was in drie maanden opnieuw gestegen, weliswaar nog niet op het niveau dat het was geweest, maar toch. Ik had geen lichamelijk klachten maar mijn hoofd lag overhoop. Twijfels over de werking, bang voor mogelijke bijwerkingen, bang om alsnog kaal te worden. En vooral ‘hoe-ga-ik-het-nog-minstens-twintig-jaar-volhouden?
Er is sindsdien veel gebeurd. Een fantastische vakantie bij mijn liefste, beste en oudste vriendin. De start van de deruxtecan in combinatie met de trastuzumab. Verstopte darmen en een vorm van misselijkheid die ik niet goed kon beschrijven.
