Gisteren vielen de bekende gele boekjes in de bus. De boekjes met de aanbiedingen van de Drie Dwaze Dagen van de Bijenkorf. Net als ieder jaar hoop ik stiekem op hebberig-makende-aanbiedingen. Van die aanbiedingen die je gewoon niet kunt weerstaan, die je doen veranderen in iets waar je normaal met afschuw naar kijkt als anderen het doen.
Ik moet bekennen – en ik ben er stiekem best trots op – dat ik in de afgelopen jaren niet meer ben aangesloten in de rijen die zich ontwikkelen voordat de deuren open gaan en de gekte begint. Want zeg nou zelf! Het blijft een gênante vertoning al die vechtende en rennende koopjesjagers. Legendarisch kunnen we het graaiwerk wel noemen rond de bakken met Wolford panty’s die voor een prikkie over de toonbank gingen. Met de komst van de euro lijken de échte aanbiedingen echter niet meer te bestaan. Hooguit diamanten die voor de helft weg mogen, maar nog altijd duizenden euro’s moeten opbrengen.
April 2013 stond ik gevoelsmatig op de top van de Mount Everest en verklaarde sterk en gelukkig te zijn. Wie "de Goden verzoekt" krijgt gehoor en ik kukelde van de berg met borstkanker 2.0. Ik bleef overeind en vond mijn weg terug naar de top. Ik besloot voortaan uit de wind te blijven. Tijdens Covid-19 blijkt het leven bar saai te worden. Borstkanker 3.0 klopt ongevraagd aan. Maar nu zijn er uitzaaiingen ...
Posts tonen met het label Bijenkorf. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Bijenkorf. Alle posts tonen
woensdag 26 september 2012
Abonneren op:
Posts
(
Atom
)