Hoe doorbreek je een radiostilte die al bijna twee maanden duurt. Na
de eerste maand van stilte, kwamen de eerste bezorgde reacties van meer en
minder bekende contacten op Twitter en Facebook. Het ging daarbij niet eens alleen
om bezorgdheid, maar ook om het feit dat ik word gemist op Twitter en Facebook.
Je zou bijna het gevoel krijgen “populair” te zijn. Maar zelfs familieleden
blijkt het op te vallen. Ook zij volgen mijn wandelgangen via mijn blog. Met
een wijd verspreide familie is een blog ideaal om je (verre) familieleden op de
hoogte te houden. Zij kennen mij en weten … als Margriet stil is, dan moet er
wel iets aan de hand zijn.
April 2013 stond ik gevoelsmatig op de top van de Mount Everest en verklaarde sterk en gelukkig te zijn. Wie "de Goden verzoekt" krijgt gehoor en ik kukelde van de berg met borstkanker 2.0. Ik bleef overeind en vond mijn weg terug naar de top. Ik besloot voortaan uit de wind te blijven. Tijdens Covid-19 blijkt het leven bar saai te worden. Borstkanker 3.0 klopt ongevraagd aan. Maar nu zijn er uitzaaiingen ...
Posts tonen met het label Van der Bijl. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Van der Bijl. Alle posts tonen
vrijdag 18 april 2014
maandag 1 oktober 2012
Familieverhalen - Doktor Faust - een held
Al eerder heb ik over mijn oom Leo geschreven. Jarenlang was
hij voor mij “Doktor Faust”. Ik had geen idee wie deze doktor was. Ik kende
alleen het verhaal dat mijn oom me op de mouw had gespeld. Een verhaal, gebaseerd
op de vele borstbeelden in zijn huis, mensen die allemaal tot beelden omgetoverd
zouden zijn omdat ze niet deden wat Doctor Faust wilde.
Jaren later kocht ik zelfs het boek van Thomas Mann “Doctor Faustus”. Ik kwam er niet doorheen, moet er nog steeds een keer opnieuw in beginnen. Altijd is er wel een ander boek om te lezen. Toen oom Leo een keer op vakantie was – ik was toen een jaar of 18 – viel er een kaartje bij ons in de brievenbus, geadresseerd aan Signorina Van der Peet met als afzender Doctor Faust. De kaart kon alleen maar voor mij zijn, kort tevoren had ik hem zo genoemd op een feestje.
Oom Leo was voor ons echter niet alleen maar ‘Doctor Faust’. Hij was méér.
Jaren later kocht ik zelfs het boek van Thomas Mann “Doctor Faustus”. Ik kwam er niet doorheen, moet er nog steeds een keer opnieuw in beginnen. Altijd is er wel een ander boek om te lezen. Toen oom Leo een keer op vakantie was – ik was toen een jaar of 18 – viel er een kaartje bij ons in de brievenbus, geadresseerd aan Signorina Van der Peet met als afzender Doctor Faust. De kaart kon alleen maar voor mij zijn, kort tevoren had ik hem zo genoemd op een feestje.
Oom Leo was voor ons echter niet alleen maar ‘Doctor Faust’. Hij was méér.
![]() |
| Levend terug uit het Oranje Hotel op 5 of 6 mei 1945 (helemaal rechts mijn moeders gezicht) |
Labels:
Dokter Faust
,
oom
,
Van der Bijl
,
Voorschoten
Abonneren op:
Posts
(
Atom
)

