Sinds begin mei bevind ik mij op een atletiekbaan. Althans zo voelt het. Met de ontdekking van een knobbeltje nam ik de eerste horde naar de mammacare verpleegkundige. Zij stuurde me over de volgende horde, een eindeloze serie onderzoeken die op hun beurt weer om nieuwe vervolgonderzoeken vragen. Steeds weer valt er een nieuwe horde te nemen.
April 2013 stond ik gevoelsmatig op de top van de Mount Everest en verklaarde sterk en gelukkig te zijn. Wie "de Goden verzoekt" krijgt gehoor en ik kukelde van de berg met borstkanker 2.0. Ik bleef overeind en vond mijn weg terug naar de top. Ik besloot voortaan uit de wind te blijven. Tijdens Covid-19 blijkt het leven bar saai te worden. Borstkanker 3.0 klopt ongevraagd aan. Maar nu zijn er uitzaaiingen ...
Posts tonen met het label achtbaan. Alle posts tonen
Posts tonen met het label achtbaan. Alle posts tonen
zaterdag 25 mei 2013
Abonneren op:
Posts
(
Atom
)