Ruim een jaar geleden (2011) was ik zo verstandig een smartphone te bestellen. Los van het feit dat ik hem in die tijd wel drie keer heb moeten laten ophalen voor reparatie na 1) een fout afgelopen software-update, 2) steeds weer vastlopen en 3) het niet herkennen van de simkaart en geen bereik hebben, zou ik niet meer zonder mijn digitale geheugen kunnen. Sinds mijn smartphone is er veel veranderd. Het gebeurt niet vaak meer dat ik afspraken vergeet en als ik iets wil weten, zoek ik het op internet op, waar ik ook ben. Wat hierna beschreven staat, behoort dan ook tot de verleden tijd. Althans dat hoop ik. Het gaat goed zolang mijn HTC niet crasht.
Wanhopig word ik van alles wat ik vergeet, kwijt raak of niet meer terug kan vinden. Heb ik op een gegeven moment bedacht dat ik iets op een op dat moment volkomen logische plek opberg, kan ik me een week of wat later toch echt niet meer herinneren wat die logische plek toch ook al weer was. Of heeft manlief weer een nog logischer plek bedacht.
Met mijn ADHD-hoofd kan ik dan echt niet meer bedenken waar zoiets zich nu zal bevinden.
April 2013 stond ik gevoelsmatig op de top van de Mount Everest en verklaarde sterk en gelukkig te zijn. Wie "de Goden verzoekt" krijgt gehoor en ik kukelde van de berg met borstkanker 2.0. Ik bleef overeind en vond mijn weg terug naar de top. Ik besloot voortaan uit de wind te blijven. Tijdens Covid-19 blijkt het leven bar saai te worden. Borstkanker 3.0 klopt ongevraagd aan. Maar nu zijn er uitzaaiingen ...
Posts tonen met het label android. Alle posts tonen
Posts tonen met het label android. Alle posts tonen
vrijdag 8 juni 2012
Abonneren op:
Posts
(
Atom
)