Tegengif: “Je suis Charlie”!
Het is tijd om op te staan, massaal. “Gisteren” (7 januari 2015) is in Parijs een ultimatum gesteld. Er moet een definitie komen voor de toekomstbepaling van, voor en door de wereldbevolking.
Om te beginnen, is “gisteren” in deze context veel meer dan
een grammaticale tijdsbepaling. Het mag nooit een “datum-weetje” worden in de
annalen van de moderne geschiedenis “zoveelste
aanslag door moslim-extremisten”. “Gisteren” is geen optelsom of logisch gevolg
van de satirische tekeningen van de kunstenaars van Charlie Hebdo. De aanslag is
geen heldendaad, maar een onbegrijpelijke en beestachtige slachtpartij. Er waren
geen, laat staan 77, maagden te verdienen. “Gisteren” is geen interne Franse maar
een wereldaangelegenheid.
Door deze bloedige aanslag is de vrijheid van
meningsuiting in gevaar van meer dan 7 miljard mensen. Gisteravond waren de gevolgen al hoorbaar tijdens de uitzending van De
Wereld Draait Door. Joup van ’t Hek deed
daar de (voor hem) meest ondenkbare uitspraak: “Voor zijn column van aanstaande zaterdag in NRC Handelsblad gaat hij
zijn woorden zorgvuldig overwegen”. Anders gezegd “hij wil nog lang niet
dood”. Ik ook niet, maar genoeg is genoeg. “Je suis Charlie”.
