Zonder haar halfbroer had mijn moeder nooit haar naaimachine kunnen kopen. Hij is geboren in 1915. Zijn moeder stierf in het kraambed en iets meer dan een half jaar daarna trouwde zijn vader met de liefde van zijn leven, de vrouw waar hij al voor zijn eerste huwelijk, bijna 10 jaar tevoren, van hield. Mijn oma was de feitelijke moeder van oom Jan. Ze hield van hem en zorgde voor hem, het kleine jochie dat zijn moeder nooit had gekend. Daar ga ik vanuit, ik weet uit de verhalen hoe mijn oma de twee kinderen uit het eerste huwelijk van haar man als haar eigen kinderen in de armen nam. In mijn herinnering zie ik haar nog staan in het bejaardentehuis in Zoeterwoude, met de armen wijd gespreid als wij kwamen aanrennen. Ik was zes toen ze overleed, nu veertig jaar gelden. Ik twijfel er niet aan dat ze voor Annie en Jan net zo lief was als voor haar kleinkinderen.
April 2013 stond ik gevoelsmatig op de top van de Mount Everest en verklaarde sterk en gelukkig te zijn. Wie "de Goden verzoekt" krijgt gehoor en ik kukelde van de berg met borstkanker 2.0. Ik bleef overeind en vond mijn weg terug naar de top. Ik besloot voortaan uit de wind te blijven. Tijdens Covid-19 blijkt het leven bar saai te worden. Borstkanker 3.0 klopt ongevraagd aan. Maar nu zijn er uitzaaiingen ...
Posts tonen met het label naaimachine. Alle posts tonen
Posts tonen met het label naaimachine. Alle posts tonen
zaterdag 7 april 2012
Abonneren op:
Posts
(
Atom
)