Zoals verwacht valt het bij thuiskomst natuurlijk vies tegen. In het ziekenhuis had ik nog het gevoel de hele wereld aan te kunnen. Thuisgekomen voelde ik mij een stuk minder stoer en sterk. Is het de man met de hamer? Ik weet het niet. Er is veel gebeurd in het afgelopen jaar. Zoveel dat je er eigenlijk niet te vaak en zeker niet te lang bij stil moet staan.
April 2013 stond ik gevoelsmatig op de top van de Mount Everest en verklaarde sterk en gelukkig te zijn. Wie "de Goden verzoekt" krijgt gehoor en ik kukelde van de berg met borstkanker 2.0. Ik bleef overeind en vond mijn weg terug naar de top. Ik besloot voortaan uit de wind te blijven. Tijdens Covid-19 blijkt het leven bar saai te worden. Borstkanker 3.0 klopt ongevraagd aan. Maar nu zijn er uitzaaiingen ...
Posts tonen met het label ontslag ziekenhuis. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ontslag ziekenhuis. Alle posts tonen
zaterdag 8 februari 2014
Abonneren op:
Posts
(
Atom
)

