Het is inmiddels meer dan een jaar geleden dat ik totaal onverwacht in de ziektewet belandde. Dat het geen ‘simpel’ recidiefje maar uitzaaiingen betrof, hadden we niet kunnen bedenken. Ik was zo naïef dat ik die dans zou ontspringen. Vraag me niet waarom.
Hoe dan ook, het leven gaat door. En zo belde ergens in oktober/november de medisch secretaresse van het UWV. Hoe het met me ging.Zeg maar onveranderd. De uitzaaiingen zijn niet spontaan verdwenen. Maar ondanks al die uitzaaiingen en niet-werkende therapieën, voel ik mij prima sinds de bestralingen. Dat heb ik niet verteld.
