Update in etappes: deel 2 “Life is to celebrate”

Soms zit het tegen, maar af en toe "zit het mee"

Pensioendatum eierstokken, gepasseerd station of toch niet?

We hadden een feestje bij familie in de buurt van Roermond.  Zaterdag 13 november, vlak voor vertrek ging ik nog even naar het toilet … Dat doe ik altijd voorafgaand aan een autorit van 45 minuten of langer. Zeker sinds we anderhalf jaar geleden vlak voor Maasbracht achter de vangrail zijn beland … Ik heb wel eens in de file gestaan met een blaasontsteking … Als je weet hoe zoiets voelt … dan vertrek je altijd met een lege blaas … Ik zal niet in details treden. Jullie snappen het vast, zeker de vrouwen onder ons. Het kon niet, het bestond niet en ik was er al bijna anderhalf jaar vanaf, al sinds het begin van de chemokuren. Dat was eigenlijk zo’n fantastisch fijne keerzijde van de medaille. Chemo is balen, maar nooit meer menstrueren, dat ging ik niet missen, nooit! Een prettige bijkomstigheid.

En dan, anderhalf jaar later, zit je op het toilet op zaterdag, 13 november 2015. Je veeg je onderkant af, kijkt en denkt … BENG, dat is rood! Het voelde als een trap na. Amper een jaar voor mijn 50^ste begin ik toch niet opnieuw te menstrueren? Dat zal toch niet. HELP, DAT WIL IK NIET!!!

Chemo 4 - bijna op de helft

Met een set goedgekeurde bloedwaarden ben ik alweer klaar voor de vierde chemokuur. Als die er maandag in zit, ga ik mij waarschijnlijk druk maken over de volgende serie. Zal die net zo makkelijk verlopen?

Voordat de eerste druppel chemo mijn lichaam binnen ging, dacht ik dat chemo hoorde bij het allerergste dat je kan overkomen. Niets blijkt minder waar, althans in mijn geval. Als de voorspellingen voorafgaand aan de eerste kuur werkelijkheid waren geworden, was het verschrikkelijk geweest. Van chirurg tot lotgenoten, van collega’s tot onbekenden, iedereen hamerde er op dat ik het vooral niet moest onderschatten. Al helemaal omdat ik voor de tweede keer borstkanker heb. Een tweede keer deze ziekte moeten meemaken, was volgens iedereen die er ‘verstand van had’ nog veel zwaarder.

Floreren op chemo

Chemo doet mij goed. We kunnen er lang over discussiëren maar is het gewoon zo. Geen van de afgelopen zes weken is zelfs maar ‘off-white’ geweest, laat staan dat er grijze of zwarte tinten in voor kwamen. Ik blijf er bij dat de weken vooral goud en platina getint zijn.