April 2013 stond ik gevoelsmatig op de top van de Mount Everest en verklaarde sterk en gelukkig te zijn. Wie "de Goden verzoekt" krijgt gehoor en ik kukelde van de berg met borstkanker 2.0. Ik bleef overeind en vond mijn weg terug naar de top. Ik besloot voortaan uit de wind te blijven. Tijdens Covid-19 blijkt het leven bar saai te worden. Borstkanker 3.0 klopt ongevraagd aan. Maar nu zijn er uitzaaiingen ...
Posts tonen met het label kermis. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kermis. Alle posts tonen
donderdag 1 augustus 2013
"Als ik dat overleef, overleef ik borstkanker ook!"
Met die
woorden stapte ik in Voorschoten in 2002 met mijn broer in een kermisattractie.
Stoeltjes waren met rijen van een stuk of 3 à 4 (ik weet het niet meer) langs
elkaar bevestigd aan zwenkarmen. Die zwenkarmen konden alle kanten op draaien.
Ik vroeg aan de medewerker, die de zekeringen van de stoeltjes controleerde,
welke positie de meest heftige was. “De buitenkant” vertelde hij mij en ik
kroop in een stoeltje aan de buitenkant.
Labels:
alles sal reg kom
,
Bobbejaanland
,
Borstkanker
,
chemo
,
kermis
,
overleven
,
Typhoon
,
Voorschoten
Abonneren op:
Posts
(
Atom
)