Het verdriet van België

Deze titel hoort voor mij nu bij de grootste angst van iedere ouder: je kind verliezen. Voordat begin 2001 mijn moeder plotseling overleed,  huilde ik om alles. Ging ik naar de begrafenis van een oudtante die ik nooit had gekend, dan huilde ik mee. Na het overlijden van mijn moeder  huilde ik alleen nog om grote rampen zoals in Volendam, de aanslag op het WTC, Enschede en de tsunami’s in Thailand en Japan. Die evenaarden mijn verdriet. Ons was het kostbaarste goed ontnomen.