Hoe je het ook wendt of keert, je uiterlijk gaat er niet op
vooruit bij een serie chemokuren. Je gezichtsuitdrukking verandert met het
uitvallen van je wenkbrauwen en wimpers. Velen krijgen een bolle toet (in mijn
geval was dat nu juist welkom geweest. Zo af en toe bedenk ik mij dat wat
opvulling niet onaardig zou zijn. In mijn geval staat het traject garant voor
een nog smaller snoetje.
Daar blijft het niet bij als je ook nog een
horrorbehandeling aan een traanbuis doorstaat. Het gevolg is een blauw oog. Dat
is overigens voor het eerst in mijn leven, dus ook die kan op mijn lijstje van “ook
dat heb ik al gehad”. Het lijstje wordt zo onderhand een beetje overdreven
lang.
