Labrador of je leven (deel 2)

De aap in de mouw: "voorlopige 3D-structuur ABCG2 (BCRP)-celwandpomp"

Of er ook voor Herceptin is geoefend op labradors heb ik niet zwart op wit weten te achterhalen. Waarschijnlijk kom ik daar niet met zekerheid achter. Maar ik twijfel er niet aan dat er proefdieren zijn geweest die het leven hebben gelaten voordat dit belangrijke medicijn op de markt werd toegelaten. Eigenlijk boeit het me niet of dit gewervelde of “slechts” ongewervelde levende wezens zijn geweest. Evenmin of het om honden of katten gaat, muizen, ratten of zelfs akelige steekbeesten zoals wespen en muggen. Het hele onderzoek blijkt namelijk kant nog wal te raken in ieder geval voor de labradors in kwestie met hartfalen als onderzoeksdoel.

het ultieme leven van een Boxer

Een labrador of je leven

Het is maar goed dat de reddingsactie voor de met-de-dood-bedreigde-labradors van de Universiteit Maastricht nu pas speelt. Ik weet wel zeker dat ik op basis van mijn principes een zware discussie zou hebben gevoerd met mijn oncoloog. Op grond van deze feiten zou ik minstens hebben getwijfeld over de acceptatie van de (voor mij misschien zelfs levensreddende) behandeling in de vorm van herceptin (trastuzumab).

Ik ben een alien!

Zojuist belde de mammacare verpleegkundige met de uitslag van het ejectiefractie onderzoek (in gewoon Nederlands: een hartpompfunctie test). Met deze test wordt gemeten hoeveel bloed er door het hart wordt gepompt. Vanwege de immuuntherapie (herceptin) wordt deze functie nauwlettend in de gaten gehouden.

Een van de belangrijkste en meteen gevaarlijkste bijwerkingen is namelijk een vermindering van de pompfunctie. Dit wordt ook wel “hartfalen” genoemd. Bij slechts een klein percentage treedt deze bijwerking (in ernstige mate) op. Ondanks dat het slechts bij een enkele patiënt voorkomt, is het gevolg zodanig dat controle zonder uitzondering met regelmatig wordt uitgevoerd.

bron Bron afbeelding