Orkaankracht - hangen in de wind

Heimwee naar zee was gisteren weer een feit. Ik had de kinderen met het grootste gemak op de fiets naar school gestuurd. Zij vonden het niet normaal van mij, want blijkbaar begreep ik niet hoe erg het stormde. Ik lachte ze uit want hier in Brabant kregen we nauwelijks meer dan windkracht 6 over ons heen. Aan de kust was het anders en Vlieland haalde gisteren zelfs eventjes orkaankracht, ofwel windkracht 12 met rukwinden tot 152 km/u.

Slechts een zomers buitje op komst. Doe mij maar een echte storm.

Vakantieverhalen - Haagse rozenbottels en heimwee

Stop de rozenbottel geur maar in een parfumflesje
dan ik heb nooit meer heimwee naar de zee.

Regelmatig heb ik last van heimwee naar de zee. Dan vraag ik me af hoe het toch is gekomen dat ik Veldhoven verkoos boven mijn leven in Den Haag. Oké, die ruil deed ik voor de liefde van mijn leven. Ook na twintig jaar wil ik die vent van mij voor geen goud meer kwijt. We zijn bekvechtend begonnen. Dat was de opzet van mijn contactadvertentie “iemand om de zomer mee te kunnen bekvechten”. Het heeft door de jaren heen met terugkerende regelmaat enorme vuurwerkshows met grote knallers opgeleverd. Maar de liefde is sterk en we horen bij elkaar.

Heimwee naar zee

Het is onvermijdelijk, binnenkort zal hij weer toeslaan. De temperaturen stijgen weer en zo af en toe hebben we van die prachtige dagen. Al voordat de lente officieel begonnen was, werd de warmste dag van maart ooit bereikt.

warmste Pasen ooit

bron foto

Gisteren gebeurde het alweer. Nietsvermoedend en ‘onschuldig’ staat het journaal aan. Hebben ze het na alle politieke drama’s en wereldellende over de nog steeds heersende problemen als gevolg van de brand bij Vodafone. Mensen die niet kunnen bellen met hun klanten, wat doen die vroeg in de middag op Goede Vrijdag bij mooi weer en wonend of werkend in Den Haag? Precies, die gaan naar de boulevard, die gaan naar Scheveningen. Ploffen met z’n allen op ligbedden achter glas en drinken een borrel of een cappuccino en luiden het Paasweekeinde in.

Maar is het ooit anders geweest?
Geheugen van Nederland

Verstijfd zit ik op de bank vol van stekende heimwee. Wat ben ik jaloers. Steeds weer. Ik kan er niets aan doen. Ik woon in Brabant, niemand die mij begrijpt. De bossen hier, de vrijheid, de ruimte. Het is allemaal fantastisch maar het doet me niets. Hier kan ik op zaterdag als ik terugkom met Marieke van de paardrijles ook m’n auto niet voor de deur kwijt. Simpel omdat het wel gratis lijkt bij de Albert Heijn. Gratis parkeren ja, en daarom staan ze bij ons dubbel geparkeerd. Stel je voor dat je naar een grotere winkel met een groter assortiment zou gaan. Nee, men gaat voor gratis parkeren.