April 2013 stond ik gevoelsmatig op de top van de Mount Everest en verklaarde sterk en gelukkig te zijn. Wie "de Goden verzoekt" krijgt gehoor en ik kukelde van de berg met borstkanker 2.0. Ik bleef overeind en vond mijn weg terug naar de top. Ik besloot voortaan uit de wind te blijven. Tijdens Covid-19 blijkt het leven bar saai te worden. Borstkanker 3.0 klopt ongevraagd aan. Maar nu zijn er uitzaaiingen ...
Posts tonen met het label narcose. Alle posts tonen
Posts tonen met het label narcose. Alle posts tonen
vrijdag 7 februari 2014
DIEP flap - Verblijf @MMC met gouden polsbandje (all-inclusive)
Toen ik afgelopen maandag met mijn van-oudste-dochter-geleende koffertje bij het ziekenhuis uit de auto stapte en met Gert-Jan naar binnen liep, zei ik het gevoel te hebben alsof ik een paar salarissen kwam betalen via de uitvoering van mijn operatie. Ik denk dat ik er aardig wat voor mijn rekening heb genomen. Hele hordes personeel hebben al aan mijn bed gestaan. Bovendien nam de operatie gedurende een volledige werkdag een operatiekamer in beslag met daarbij een heel leger aan medische staf waaronder de drie chirurgen, de anesthesist en ieder voorzien van een eigen ondersteunend team. Als het om een verblijf op een cruiseschip of in een luxe vakantieresort was gegaan, had ik ongetwijfeld een gouden polsbandje om gekregen met daarop de opmerking dat "ik alles mag wat ik wens of nodig (denk te) heb(ben)".
Labels:
ablatio
,
ADHD
,
borstamputatie
,
Borstkanker
,
DIEP flap
,
diepflap
,
MMC
,
morfine
,
narcose
,
plastische chirurgie
,
steunkousen
,
ziekenhuis
dinsdag 28 mei 2013
Lichtpuntjes
Nog in het
ongewisse van wat de definitieve uitslag van de biopsie van de rechterborst zou
zijn, moest ik mij vanochtend melden bij de afdeling radiologie. Manlief had
mij voor de deur afgezet. Hij was al sinds gisterochtend wakker en was net
thuis van zijn nachtdienst. Ik stuurde hem naar huis, naar bed.
Abonneren op:
Posts
(
Atom
)