DIEP flap - Verblijf @MMC met gouden polsbandje (all-inclusive)

Toen ik afgelopen maandag met mijn van-oudste-dochter-geleende koffertje bij het ziekenhuis uit de auto stapte en met Gert-Jan naar binnen liep, zei ik het gevoel te hebben alsof ik een paar salarissen kwam betalen via de uitvoering van mijn operatie. Ik denk dat ik er aardig wat voor mijn rekening heb genomen. Hele hordes personeel hebben al aan mijn bed gestaan. Bovendien nam de operatie gedurende een volledige werkdag een operatiekamer in beslag met daarbij een heel leger aan medische staf waaronder de drie chirurgen, de anesthesist en ieder voorzien van een eigen ondersteunend team. Als het om een verblijf op een cruiseschip of in een luxe vakantieresort was gegaan, had ik ongetwijfeld een gouden polsbandje om gekregen met daarop de opmerking dat "ik alles mag wat ik wens of nodig (denk te) heb(ben)".

Maandag 3 februari

Het begon al op maandagmiddag kort na de opname toen een van de plastisch chirurgen met een assistente mijn romp kwam omtoveren tot een schets voor een schilderij-in-wording. Het was dezelfde chirurg die mij begin juni van vorig jaar informeerde over de reconstructie mogelijkheden.

D-day (DIEP flap)

Morgen is D-day, ofwel de dag van de “DIEP flap”. Ik ben volledig voorbereid. De vriezer is niet gevuld en er zijn geen hulptroepen ingezet. Dat komt allemaal wel goed. Zowel de beide dochters als hun papa kunnen koken en ze hebben al bedacht wat ze allemaal willen eten. Allemaal dingen die ze bij mij niet voor elkaar krijgen, zoals kaasfondue (de lucht alleen al). Verder heb ik de meiden op het hart gedrukt dat ze moeten opletten als pa de was gaat sorteren.