Carnaval - gelukkig weer voorbij

Zoals de meeste mensen weten, is carnaval het feest van de rooms-katholieken om de vastenperiode in te luiden. Eerst feesten en dan tot Pasen met z’n allen braaf vasten. Niet dus. Als kleine kinderen moeten ze eerst de beloning om vervolgens de belofte niet na te komen. Hoe anders is dit bij de moslims. Eerst een maand ramadan om vervolgens beloond te worden met het Suikerfeest. Daar heb ik respect voor.

Als rooms-katholiek-van-boven-de-rivieren (Voorschoten) heb ik niets met carnaval. Als kind ging ik op zaterdag verkleed naar het cultureel centrum in het dorp, twee uurtjes in polonaise en weer naar huis. Eventueel een optochtje maar dan was het klaar.

Groeten uit Volos (Griekenland)

Voor iedereen die denkt dat de Grieken lui zijn en dat het land maar lekker uit de Euro-zone moet worden gezet.

Sinds de middelbare school heb ik een vriendin. Indertijd vertelde ze al dat ze later naar Griekenland zou vertrekken. Daar kwam haar moeder vandaan. Haar vader was van oorsprong Brabander en vond zijn grote liefde in Griekenland tijdens zijn werk. Mijn vriendin werd in Athene geboren maar groeide op in Nederland. Begin jaren 90 van de vorige eeuw vertrok mijn vriendin naar Griekenland om daar haar geluk te vinden.

Pushende ouders

Laatst kwam het verwijt van zoonlief: “Je had beloofd me nooit te pushen en nu doe je het toch”. Nu valt dat wel mee. Hij wilde niet trainen en ik vond dat hij moest gaan.

Onze zoon (bijna 12) is een tennistalent en traint liefst elke dag. Hij wil tennisprof worden en droomt ervan grandslamtoernooien te winnen, liefst ook nog een Olympische titel. Redt een kind met die ambities het op eigen kracht? Waarschijnlijk niet, ze hebben veel steun nodig en moeten een ijzersterk karakter opbouwen. Dan nog zullen de meesten er nooit hun brood mee verdienen.

Scheiding met kinderen

Scheiden lijkt wel mode. De koek is op en ieder gaat z’n eigen weg. Kinderen hebben geen keuze, met een beetje geluk mogen ze aangeven of ze bij vader of moeder willen wonen of is er co-ouderschap. Ik geef meteen toe dat het niet goed is voor kinderen om enkel en alleen voor hen bij elkaar te blijven, zeker niet bij gewapende vrede of erger.

Herkansing

Altijd heb ik gezegd dat ik nooit mijn leven over wil doen, zeker de schooltijd niet. Kan me eigenlijk niet voorstellen dat er mensen zijn die dat wel willen. Proefwerkweken, examenstress, puberteit, puisten, andere onzekerheden, al dat liefdesverdriet; een aaneenschakeling van frustraties en dieptepunten. Nooit meer!

Cursus column schrijven – niet meer dan 300 woorden

bron afbeelding

Ofwel, waar begin ik aan, dat is nog erger dan een Twitter-bericht waar je de beperking van 140 karakters krijgt opgelegd. Toch heb ik ja gezegd tegen een cursus column schrijven, wat nu?

Wekkers met eigen agenda’s

Als ik ergens een hekel aan heb, dan is wel zo’n eigenwijze wekker. De functie van zo’n ding ontken ik niet, ze moeten alleen geen eigen leven gaan leiden.