vrijdag 17 november 2017

Empty nest syndroom @Roefdeboxer

Met drie kinderen die de puberteit inruilen voor een volwassenheid-light ligt een empty nest syndroom op de loer. Dat wist ik. Maar ons lege nest kwam uit onverwachte hoek.



Het zijn niet onze drie apen die van de ene op de andere dag het huis verlieten. Die komen en gaan al een tijdje op hun eigen tempo. Totaal onverwacht – of waren er wat vage signalen die we niet op hebben gevangen – hebben we onze allerliefste, knotsgekke @roefdeboxer los moeten laten. Zou hij nu sprintjes trekken op de eeuwige jachtvelden? Heeft hij zijn adhd-in-het-kwadraat-fratsen van zijn jeugd weer terug? Het is hem gegund, maar wat is het huis leeg en stil. Zo stil dat het oorverdovend is.

dinsdag 23 mei 2017

Avonturen versus horror

Gisteren stond er op het labeltje van mijn theezakje “Wat is het avontuurlijkste dat je ooit hebt gedaan?”


Toen ik vanochtend de badkamer binnenstapte, speelde mijn gsm dat bekende geluidje “breaking news”. ’s Ochtends kan dat bij mij zomaar “oud nieuws” zijn want ik heb mijn gsm zodanig ingesteld dat ik niet ’s nachts continue rechtop in bed schiet door het zoveelste piepje, belletje of noem maar op. Doorgaans zijn het niet belangrijke signaaltjes dat er iemand nog druk is op Twitter of Facebook, ik laat ze en mijn telefoon zwijgt braaf. Zelfs bij “breaking news” is het vaak van het gehalte “boeien maar niet heus”.


Ik opende de “NOS-app” en las dat er in de Manchester Arena een aanslag is geweest, notabene bij een kinder-/tienerconcert van Ariana Grande. 19 doden en 50 gewonden. (Maar helaas loopt het dodental op en men gaat uit van een zelfmoordaanslag). Op de video’s gillende kinderen die hun grootste avontuur in hun grootste nachtmerrie zagen omslaan en van paniek niet weten waar ze heen moeten rennen.


zondag 6 november 2016

Ik ga op vakantie en neem mee …

Nee dit is geen idiote actie voor de bewustwording van welke ziekte dan ook, hooguit bewustwording van het feit dat je niet je dochters moet betrekken bij het inpakken voor een vakantie dochters …


Waar mijn peettante het hele jaar door oude en versleten kleren bewaarde om ze mee te nemen op vakantie ging dat er bij ons anders aan toe. Tante pakte oud spul in, van sokken en onderbroeken tot de bovenkleding. Aan het einde van de vakantie gooide tante alles pardoes in de afvalemmer. Behalve de versleten kleding gooide ze ook het versleten beddengoed en dito handdoeken in dezelfde afvalbak. Zo kwam ze thuis zonder een enkel stuk vuile was.


donderdag 13 oktober 2016

Artsen geven geen fouten toe [privacy en medisch beroepsgeheim] @UMCG

In de uitzending van Zembla van gisteravond was te zien hoe het 8-jarige jongetje, Victor genaamd en ernstig meervoudig gehandicapt, met zijn ouders naar Zuid-Afrika vloog voor het plaatsen van een canule. Halsoverkop vlogen ze met een ambulancevliegtuig naar professor Pieter Fourie die bereid was de levensreddende canule te plaatsen. Zuid-Afrika, denk je vast, als je de uitzending niet hebt gezien. Ja, 10.000 kilometer van huis. Want het UMCG weigerde pertinent een canule te plaatsen en manipuleerde de aanvraag voor een second opinion bij het Radboud zodanig dat ook daar werd ingestemd met de geweigerde behandeling.


Zembla-op-leven-en-dood-UMCG

Het UMCG is niet zomaar een ziekenhuis, het is een universitair medisch centrum. Je mag ervan uitgaan dat je kind daar in veilige handen is. Maar wat als dat niet het geval is?

zaterdag 8 oktober 2016

Studentenvereniging en karakter

Opgegroeid onder de rook van Leiden heb ik meer corpsballen gezien dan me lief is. Dat terwijl ik nog niet eens heb gestudeerd aan de Leidse universiteit, laat staan lid ben geweest van een van hun studentenverenigingen. Voor mij staat een corpsbal gelijk aan zo’n kereltje met zo’n fondsbrilletje van destijds. Oh ja, en natuurlijk nog zo’n hete aardappel in het gieltje. Mijn destijds redelijk alternatieve broers maakten zich al behoorlijk zorgen toen ik het erdoor wist te drukken dat ik mijn middelbare schooltijd in Wassenaar ging doorbrengen. “Dat kon niet goedkomen met Margriet”. Dat viel gelukkig wel mee.


Na de middelbare school werd ik een Schoeversmeisje (ook dat kwam uiteindelijk goed). Handig laveerde ik mij weg van de plooienrokjes, parelkettinkjes en dikke lagen make-up en vooral wel van de corpsballen, hier en daar kwam ik ze wel tegen. Een enkeling kwam iets te dichtbij in mijn leven, maar goed. Ik kreeg een vriendje met Groningse historie en dito “vrindjes en vrindinnetjes” maar gelukkig niet met die hete Leidse aardappel. Zijn studietijd lag al ruim achter hem en de feiten heb ik nooit gevraagd of gehoord.

zondag 2 oktober 2016

Portemonnee verloren of gerold?

Junior kwam vrijdagavond relatief vroeg thuis. Rond middernacht kwam hij al binnen en verdween linea recta naar boven. Aan zijn vrolijke, lacherige manier van doen was duidelijk te merken dat hij een biertje of wat had genuttigd.


dinsdag 27 september 2016

Valt er nog te bloggen? Magic computer-wizard gezocht!

Drie jaar alweer, drie jaar geleden vierde mijn blog hoogtij. Hoogtijden ten tijde van de diepste dalen uit mijn leven (tot nu toe). De dalen lijken vooralsnog een ver verleden en vooral (hoop ik) voltooid verleden tijd. Er gebeurt niet altijd zo vreselijk veel, laat staan spannend genoeg om over te bloggen.
Niet verwonderlijk dat mijn blog dat drie jaar geleden een piek beleefde van zo’n 30.000 bezoekers op een enkele dag en zo’n 100.000 in drie dagen … nu een sluimerend bestaan doormaakt. Als ik de statistieken mag geloven, trekt mijn blog zonder enige input van mijn kant nog altijd een paar duizend bezoekers per maand. Bizar veel aandacht voor een zwijgend bestaan.