Vanochtend werd al heel vroeg duidelijk dat vandaag de “dag
van de chaos zou worden”. Anders gezegd “een dagje pure ADHD”. Voordat ik met
mijn benen naast mijn bed stond, had ik mijn pilletje al geslikt. Daar kon het
dus niet aan liggen.
Toen ik voor de spiegel aan de wastafel stond, besloot ik
een haarband te pakken om mijn gezicht te kunnen wassen zonder mijn haren al te
nat te laten worden. De slaapkamer binnengelopen begon ik (vraag me niet
waarom, want ik weet het antwoord niet, het gebeurde gewoon) meerdere kasten op
te ruimen. Ach ja, ik weet het al weer. Het ging fout toen ik het laatje
opentrok waarin ik dacht een haarband zou aan te treffen. Die lag er niet. Een
paar laatjes verder, zonder een haarband te hebben gevonden, begon ik goedgemutst
onze kledingkast uit te mesten en te reorganiseren (geen idee waarom, misschien
om sportkleding klaar te leggen voor mijn afspraak bij de fysiotherapeut [om
conditie op te bouwen voor mijn operatie]). Het was nogal een rommeltje in de
kast.
