Een groot deel van onze tijd verdoen we met wachten. Dat wist
ik allang. Sinds oktober is de grootste afnemer van “wachttijden” in mijn leven
de wachtkamer van de oogarts. Meestal heb je al een hoop wachttijd achter de
rug voordat je überhaupt in de wachtkamer van een oogarts mág plaatsnemen. Een oogarts
heeft namelijk overvolle spreekuren en tenzij je echt iets mankeert, is er een
wachtlijst. Afgelopen donderdag was ik [zo vertelde de oogarts] nummer 34 van
het spreekuur dat die dag eigenlijk al vol zat.
April 2013 stond ik gevoelsmatig op de top van de Mount Everest en verklaarde sterk en gelukkig te zijn. Wie "de Goden verzoekt" krijgt gehoor en ik kukelde van de berg met borstkanker 2.0. Ik bleef overeind en vond mijn weg terug naar de top. Ik besloot voortaan uit de wind te blijven. Tijdens Covid-19 blijkt het leven bar saai te worden. Borstkanker 3.0 klopt ongevraagd aan. Maar nu zijn er uitzaaiingen ...
Posts tonen met het label spreekuur oogarts. Alle posts tonen
Posts tonen met het label spreekuur oogarts. Alle posts tonen
zaterdag 11 januari 2014
Abonneren op:
Posts
(
Atom
)